Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

ΚΥΠΡΟΣ

Η σπηλιά που δολοφονήθηκε άνανδρα από τους Άγγλους κατακτητές ο "Σταυραετός του Μαχαιρά" Γρ. Αυξεντίου.

Ιερά Μονή Μαχαιρά
  Λοιπόν...Όπως είχα υποσχεθεί στην προηγούμενη ανάρτησή μου, σήμερα 28 Ιανουαρίου, στην καρδιά του χειμώνα, θα αναπολήσω τις θερινές μου αναμνήσεις από τη μεγαλόνησο. Δεν την λένε άστοχα έτσι. Είναι μεγαλόνησος και στην έκταση και στην καρδιά, αν θα μπορούσε να είχαν ποτέ τα βουνά και οι παραλίες καρδιά.
Με το που φτάσαμε στην Κύπρο, είχα ένα συμβάν που με έκανε να θέλω να κλειδώσω το αυτοκίνητο έξω από το ξενοδοχείο και να περάσω την εβδομάδα περπατώντας στη Λάρνακα μη βλέποντας τίποτα άλλο। Το συμβάν ναι...είχε σχέση με το δεξιοτίμονο σκόντα που νοίκιασα, τα αντίθετα ρεύματα στους δρόμους και την προσφιλή συνήθεια των κυπρίων οδηγών να αφήνουν τριπλοπαρκαρισμένα τα αμάξια τους, όπου τους βολεύει।
  Δρόμος, δρόμος, δρόμος, ραναράουντ, χαλτ και πολλές ερωτήσεις για να πας στην πόλη, αλλά όταν την βρεις (την πόλη) μαγεύεσαι.
Η Λάρνακα είναι μια κοσμοπολίτικη πόλη. Λάρνακα την ονόμασαν επειδή έχει την ευλογία να φιλοξενεί την λάρνακα ενός ξεχωριστού Αγίου, φίλου του Χριστού, που η αγάπη Του τον ανέστησε τέσσερις ημέρες μετά τον βιολογικό του θάνατο. Μιλάω για τον Άγιο Λάζαρο τον τετραήμερο. Λέγεται πως ο Άγιος Λάζαρος μετά την ανάστασή του δεν γέλασε ποτέ παρά μόνο όταν είδε κάποιον κλεπτομανή να κλέβει ένα πήλινο αγγείο, λέγοντας το περίφημο ¨το ένα χώμα κλέβει το άλλο¨. συνεχίζεται...